#34

M’n vertrouwen is in staat alles wat er in mij gebeurt tegelijkertijd te dragen
Veel beter dan mijn stem heeft het contact met alles en gewaar van het geheel
Verklappen doet het weinig
Het geeft alleen een zachte zucht, die mijn geest vertelt dat het goed is

De stap buiten het zekere, het geplande, het oude en voorspelbare
Het is m’n vertrouwen die hem maakt, en de rest van mezelf volgt
De synthese van m’n gevoel zal worden gevolgd door woorden
Maar niet nu
Nu is het tijd om te verdragen
Even onwetend stilstaan bij iets dat niet-weten en weten verbindt

Projecties van onzekerheid worden afgevuurd
Als brandende pijlen vliegen ze naar m’n torso
Maar ik vang ze op met het heldere water van een geest onder controle

Het vacuüm van onbekendheid wordt bij openen volgezogen met informatie
Het is de rustige alerte geest die hier raad mee weet
Terwijl een hart van vertrouwen hem een hand op de schouder legt en steunt

Geboeid? Ontdek 45 dagen dichten

Advertisements

One thought on “#34

Comments are closed.