#4 tevredenik

Warme bubbels in een ongevulde buik
De tevredenheid van iemand die wel genoeg, maar niet z’n zin heeft
De persoonlijke begeertes bladderen af
Een onpersoonlijke oké wordt ontdekt
De simpelheid van genoeg vult me gretig met ego-worstelingen
Blijf hier
Heb genoeg
Ben mijn tevredenheid, mijn rust, mijn reinheid

De warmte dijt uit
Een verzadiging, zonder iets te brengen
Simpelheid neemt weg, en laat weinig meer dan rust achter
Het meer willen, altijd op zoek, is dat niet het ego waarover men spreekt verlost te worden?
Waarom dan het streven en zoeken van verlichting?
“Vind wat al verlicht is, en dij uit”, zeg ik tegen mezelf

Tevredenheid laat zich niet bepalen
Niet sturen, niet gezocht worden, zelfs niet cultiveren
Het is, als het oppervlak van omslaande golven
Zich duidelijk verhullend in brijante gloed en wit schuim
Volg het en het neemt je mee naar z’n uitdijende volheid

Meer? Ontdek 45 dagen dichten

Advertisements

One thought on “#4 tevredenik

Comments are closed.