45 dagen dichten

Af en toe leg ik mijzelf iets op. Een praktische taak, elke dag. Om verschillende redenen. Emotionele groei of over de wereld leren bijvoorbeeld. En vrijheid,… terwijl zulke projecten bolstaan van discipline. Wat mij in deze ongewoonheid steunt zijn de uitspraken van briljante pianist Nik Baertsch: “Freedom springs from self-imposed limits.”. En van genie John G. Bennett: “Discipline is of the order of freedom”.

Ik kan het na jaren van experimenteren beamen dat vrijheid en discipline inderdaad samengaan. Maar een discipline die niet droog wordt, maar telkens wordt bewaterd door nieuwe opdrachten van mezelf aan mezelf.

Zo heb ik mij nu de taak gegeven om 45 dagen elke dag minimaal één gedicht te schrijven. En dit met een bepaald innerlijke werk als voorbereiding. Ik schrijf ze met mezelf als toeschouwer, en in één keer. Dit betekent dat ik wanneer ik ervoor ga zitten, ik niet iets anders ga doen tot er iets is wat ‘rond’ voelt. Wanneer ik begin met schrijven is dat de draad die ik volg, en begin niet opnieuw.

De gedichten deel ik op deze blog. Alle. Het is een proces wat mij helpt uit te diepen wat er in mij leeft. Waar ik, net als jij voor jou, getuige van kan zijn door woorden.

De geplaatste berichten tot nu toe:
#1 gevoel van fluweel
#2a zoekend
#2b een kuil
#3a personal prayer (English)
#3b advice to myself (English)
#4 tevredenik
#5 bloedig veld van groei
#6a vrijheid?

#6b meta
#7 de tekenaar
#8 wees zacht *nieuw*
#9 buiten & binnen *nieuw*
#10 zitten *nieuw*
#11 impressie van een oud ritueel *nieuw*
#11eng impressions of a great prayer (English) *nieuw*
#12 de kadans van het regenwoud
#13 dit lichaam is stervend *nieuw*
#14 ego-octopus *nieuw*
#15 drinking song (English) *nieuw*
#16 woede, m’n kameraad *nieuw*
#17a bij kapitein Blauwbaard *nieuw*

#26 lichaam van water
#33 gazon van m’n gevoel
#34

Advertisements